Eerst wil ik me zo breed mogelijk ontwikkelen.
Anne Maaike Stienstra - Junior Consultant

´Tijdens mijn studie Econometrie in Groningen heb ik tot het laatste moment alle mogelijkheden opengehouden en me niet willen vastleggen in een bepaalde studierichting. Ik vond het vooral lastig de vertaalslag te maken van de studie naar de arbeidsmarkt. Daarom ben ik naast de opleiding als werkstudent aan de slag gegaan bij Mercer. Ontzettend leuk om te doen. En op basis van die ervaring ben ik uiteindelijk afgestudeerd in de richting Actuariaat om vervolgens in dienst te treden bij Mercer. Maar ook nu houd ik weer alle opties open. Eerst wil ik me zo breed mogelijk ontwikkelen en wellicht kies ik vervolgens voor een specialisme.´

Aan het woord is Anne Maaike Stienstra. Ze werkt sinds een jaar bij Mercer in Groningen. ´Ik heb het hier enorm getroffen. Kantoor Groningen combineert het beste van twee werelden. Aan de ene kant heb je het intieme van een klein kantoor en aan de andere kant profiteer je van alle kennis en de omvang van Mercer wereldwijd. Bijkomend voordeel is dat ik betrokken word bij allerlei projecten en me zo snel kan ontwikkelen.

Een van de leukste projecten waar ik tot op heden aan heb gewerkt, is de invoering van een nieuwe pensioenregeling. Wij begeleiden een klant bij de overgang van de oude naar de nieuwe regeling. Ik kreeg als opdracht beide regelingen te vertalen naar een Excel model om zo vergelijkbare situaties door te kunnen rekenen. Op basis daarvan maak je een analyse van de verschillen en bespreek je met de klant de mogelijkheden van een eventuele compensatie. Vervolgens maak je de gevolgen van de overgang voor iedere deelnemer zichtbaar en stel je de communicatie op individueel niveau op.

Wat ik zo leuk vind aan een dergelijk project is dat je met allerlei facetten van het vak te maken krijgt: modelleren, klantencontact, communicatie, zelfstandig en in teamwork plus de druk van een deadline. Het geeft een kick als je op tijd en met een tevreden klant zo´n project afrondt.

Na dit eerste jaar heb ik besloten mij in de komende periode volledig toe te leggen op een zo breed mogelijke ontwikkeling binnen de practice Retirement. Misschien maak ik later de overstap naar een ander aandachtsgebied zoals Investment of Risk & Finance Consulting. Daarnaast geef ik uiteraard invulling aan mijn ambitie om Actuaris AG te worden. In beide gevallen biedt Mercer mij alle kansen en faciliteert mij daar optimaal in.

Geplaatst op 21-6-2011

‘Actuaris is een hartstikke leuk vak’
Marcel de Wit - Principal Retirement, Risk & Finance Consulting, Mercer

Marcel de Wit is principal Retirement, Risk & Finance Consulting bij Mercer. Voorheen studeerde hij econometrie in Tilburg en werkte één jaar bij een groot pensioenfonds als beleidsmedewerker. Sinds 1996 is hij bij Mercer, waar hij Actuariële Wetenschappen studeerde aan de UVA en vervolgens postdoctoraal studeerde voor actuaris. Vanaf junior consultant groeide hij door tot senior consultant Retirement in 2001 en weer vijf jaar later kreeg hij zijn huidige functie.

‘Tijdens mijn studie econometrie riep ik altijd heel hard dat ik nooit actuaris wilde worden. Ik associeerde het met een stoffige rekenaar die kickte op sterftekansen', lacht Marcel. ‘Tijdens mijn eerste baan zag ik dat het vak eigenlijk veel interessanter was dan ik dacht. Ik wilde graag mijn kennis verbreden, dus vandaar mijn overstap naar de verplichtingenkant.'

Als actuaris heb je een breed vakgebied
‘Actuaris is een hartstikke leuk vak. Adviseren over pensioen en aanverwante zaken vormt een groot deel van mijn werk, waarbij ik complexe vraagstukken ook helder moet kunnen overbrengen op outsiders. Mijn klantenportefeuille bestaat uit circa tien relaties. Daarin zitten zowel kleine als grote pensioenfondsen als ook lokale werkgevers en multinationals. Dit laatste brengt met zich mee dat ik in de dagelijkse praktijk ook werk met bijvoorbeeld Engelse of Spaanse collega's. Iets waar je een goede balans in moet zien te vinden, want Spanjaarden vragen bijvoorbeeld door hun gepassioneerde cultuur een andere benadering dan de nuchtere Nederlanders.'

Advies en commercie: een ideale combinatie
‘Als principal heb je bij Mercer behalve je functie als accountmanager ook neventaken', legt Marcel uit. ‘Dat kan liggen op het gebied van leidinggeven, kennis of cliëntmanagement. Naast manager van diverse account(team)s heb ik momenteel deze laatste rol aangenomen, waarbij het mijn taak is de volle breedte van onze dienstverlening bij onze klanten onder de aandacht te brengen. Een commerciële functie dus, die erg veelzijdig is en een brede kennis vraagt. Je moet bijvoorbeeld kunnen meepraten over de beloning voor een executive en zaken als arbeidsongeschiktheid, verzuimbeheersing en ziektekostenvoorzieningen. Of kunnen meedenken met een klant die een bedrijf in Duitsland wil overnemen. Voor mij is deze combinatie van advies en commercie, die ik vind in accountmanagement en cliëntmanagement, ideaal.'

Pensioen is nu het gesprek van de dag
‘Pensioen biedt een spannend werkveld. Was beleggen ooit het gesprek van de dag, door de ontwikkelingen van de afgelopen vijf jaar, praat iedereen nu over AOW en pensioen. De markt is de laatste jaren flink veranderd', vindt Marcel. ‘Klanten zijn veeleisender geworden. Steeds meer kleine pensioenfondsen verdwijnen omdat ze bijvoorbeeld opgaan in grotere organisaties die op hun beurt professioneler maar ook kritischer en kostenbewuster worden.'

De actuaris stijgt steeds meer naar strategisch niveau
‘Het traditionele actuarissenwerk verdwijnt daardoor en het vak gaat nu meer en meer richting risicomanagement. Het advieswerk ligt ook steeds meer op strategisch niveau, want door de toenemende kosten en risico's van pensioen, staat het hoger op de agenda bij bedrijven. Niet alleen bij de HR-directeur maar zeker ook bij de financieel directeur. Een positieve ontwikkeling voor de actuaris, het vak wordt interessanter en neemt toe aan bekendheid.'

Geplaatst op 14-7-2009

‘Een grensloze start van je carrière’
Julia Ernsting - Junior Consultant bij Investment Consulting

Ik ben 3 jaar geleden bij Mercer gaan werken omdat ik hier de kans kreeg om als student werkervaring op te doen en daarnaast mijn Master Actuariële Wetenschappen af te ronden. Inmiddels ben ik alweer 2 jaar werkzaam als junior consultant.

Alle mogelijkheden tot ontwikkeling
Bij Mercer krijg je alle mogelijkheden om verder te studeren en je te ontwikkelen in verschillende onderdelen van het actuariaat en investment consulting. Daarnaast krijg je de ruimte om met behulp van interne en externe opleidingen je kennis te vergroten. Zelf ben ik momenteel bezig met de opleiding tot Actuaris AG en Chartered Financial Analyst. De aankomende jaren wil ik mij blijven ontwikkelen, zodat ik op termijn een ervaren consultant op het gebied van pensioenverplichtingen en pensioenbeleggingen zal zijn.

Over landsgrenzen heen
Daarnaast biedt Mercer de mogelijkheid om een bepaalde tijd in het buitenland te werken. Een goed voorbeeld daarvan is mijn periode in Londen. Een jaar geleden gaf ik bij mijn leidinggevende aan graag voor een tijd naar het buitenland te willen. Binnen twee maanden was alles geregeld! Ik heb daar op de Financial Strategy Group gewerkt, deze afdeling houdt zich kort gezegd bezig met ALM voor ondernemingen. Ik vond het een geweldige ervaring en zal in de toekomst vanuit Nederland met deze afdeling in Londen blijven samenwerken.

Open, informeel en kennisdeling
Ik word geïnspireerd door mensen die enthousiast en ambitieus zijn en dit op een leuke manier uitstralen en kunnen overbrengen. De cultuur van Mercer sluit hier volledig bij aan. Deze is informeel, open en vriendelijk. Iedereen is bereid om vragen te beantwoorden en zijn kennis te delen.

Geplaatst op 16-4-2009

‘Ik kan goed voor binding zorgen’
Arnout Korteweg - voorzitter directieteam Mercer Nederland

Interview naar aanleiding van zijn overstap van Hewitt Associates naar Mercer.

Uw huidige en toekomstige werkgever doen toch hetzelfde werk?
‘Klopt, beide zijn consultancybedrijven die zich op de HR en pensioenvraagstukken van ondernemingen en pensioenfondsen richten. Maar er zijn accentverschillen. Zo doet Mercer in Nederland geen administratie voor pensioenfondsen.'

U heeft bijna zeven jaar bij Hewitt gewerkt. Was u toe aan iets anders?
‘Dat is wel een goede formulering. Ik heb zesenhalf jaar min of meer dezelfde dingen gedaan. Ik wilde me wat breder profileren binnen de organisatie dan alleen als commercieel directeur.'

En bij Hewitt kon dat niet?
‘Niet op dit moment. Ik wilde er ook niet op wachten, ik ga liever nieuwe uitdagingen aan.'

Heeft u voor Mercer gekozen omdat u daar algemeen directeur kon worden?
‘Dat speelde wel mee, maar bij Mercer ligt er vooral een grote klus te wachten. Het bedrijf is in segmenten georganiseerd. Ik wil daar meer een eenheid van maken. Ik denk dat ik goed voor binding kan zorgen.'

Alweer een Amerikaanse werkgever. Hoe anders is werken voor zo'n bedrijf?
‘Ik dacht dat het hardere bedrijven zouden zijn, maar dat is reuze meegevallen. Ze zijn zeer sociaal en er is voldoende ruimte voor de Nederlandse cultuur.'

Gaat u er nog tussenuit voor u 1 december bij Mercer start?
‘Ik ben sinds vorige week thuis. Ik wil bewust even afstand nemen om me goed te prepareren voor mijn nieuwe baan. Mijn vrouw en ik gaan nog naar Barcelona en met de honden naar Ameland.'

Bron: FEM Business, 11 oktober 2008.

Geplaatst op 30-11-2008

Pensioen wordt privé-product
Tim Burggraaf - Consultant

Het machtige Nederlandse pensioenstelsel vertoont haarscheurtjes. Het ‘Angelsaksische' beschikbare premiesysteem wint terrein onder werkgevers, en de moderne medewerker kiest voor individuele regelingen. Maar dat is niet zonder risico.

De komende veertig jaar groeit het aantal gepensioneerden van twee naar vier miljoen, maar de kleiner wordende jonge beroepsbevolking heeft geen boodschap aan de wensen van de 65+'ers. ‘Wij zijn alleen solidair binnen de eigen generatie. De binding tussen leeftijdsgroepen verdwijnt. Dit zie je aan de huidige AOW-discussie', stelt Tim Burggraaf van adviesbureau Mercer. ‘De komende generatie is al helemaal individueel gericht. Voor hen zal het volstrekt normaal zijn om voor zichzelf een pensioen te regelen'. De moderne werknemer werkt bovendien niet meer veertig jaar bij dezelfde baas en wil niet elke keer bij het wisselen van baan wéér een pensioenbreuk oplopen. De verplichte collectieve bedrijfstak- of ondernemingspensioenfondsen zijn dus eigenlijk niet meer van deze tijd. En dus wint het ‘Angelsaksische' beschikbare premiesysteem (BP) ook in ons land aan populariteit.

Overstap
De werkgever heeft bij een BP-regeling slechts te maken met de voorspelbare, vaste premiekosten. En dat is voor het bedrijf wel zo aantrekkelijk. Zeker sinds de invoering van de internationale boekhoudregel international Financial Reporting Standard (IFRS) in 2005, dat beursgenoteerde bedrijven verplicht het vermogen van het ondernemingspensioenfonds op te nemen op de bedrijfsbalans. De fluctuaties in het pensioenvermogen zijn hierdoor een moeilijk te managen balanspost geworden en dat is finance een doorn in het oog. Burggraaf schat dat om die reden 10 procent van de ondernemingspensioenfondsen zijn overgestapt van een eindloon- of geïndexeerd middelloonsysteem naar een BP-pensioensysteem. Burggraaf: ‘Hrm is daar niet altijd blij mee. Die houdt meestal liever vast aan de geïndexeerde middelloonregeling omdat dit beter is voor (potentiële) werknemers, en het bedrijf dus aantrekkelijker maakt op de krappe arbeidsmarkt.'

Sluipmoordenaar
Eenzelfde ontwikkeling ziet Burggraaf bij bedrijfstakpensioenfondsen. ‘Een deel van de huidige middelloonregelingen wordt omgezet in een 'collectief DC', een verkapte BP-regeling waarmee bedrijven hun pensioenvermogen van de balans kunnen houden.' De werknemer krijgt nogal eens te horen dat er voor hem niets is veranderd, maar dat klopt volgens Burggraaf niet. ‘Naast de voorwaardelijke indexatie blijkt dan opeens ook de pensioenopbouw zelf voorwaardelijk te zijn! Dat weten mensen vaak niet.' Het klinkt zo aantrekkelijk: de werkgever betaalt een vast percentage van het salaris aan de pensioenpremie, en daarmee is voor hem de kous af. Maar er kleven wel degelijk bezwaren aan de BP-regelingen. ‘De werkgever houdt de morele plicht ervoor te zorgen dart haar mensen de juiste keuzes maken.' ‘Niet alleen schrijft de nieuwe Pensioenwet deze zorgplicht voor de werkgever loopt volgens Burggraaf ook de kans dat een medewerker op zijn 65ste helemaal niet uit dienst kán treden. ‘Nu het automatisch ontslag bij 65 jaar is geschrapt, en de pensioengerechtigde uit zijn BP-regeling te weinig pensioen krijgt om van rond te komen, blijft de werkgever met die oudere werknemers zitten.' Een ander scenario: teleurgestelde ex-werknemers komen erachter dat via de BP-regeling wel erg weinig pensioen is opgebouwd, bijvoorbeeld door de hoge kosten die in rekening zijn gebracht, en leggen vervolgens een claim neer bij de ex-werkgever.
Daarnaast heeft de stijgende levensverwachting gevolgen voor het pensioen. Een ‘sluipmoordenaar' noemt Burggraaf dit. Neem een opgebouwd kapitaal van 1,3 miljoen euro: naarmate de levensverwachting langer is, zal de jaarlijks pensioenuitkering uit dit kapitaal kleiner worden.

Individualisatie
Burggraaf bespeurt een uittrekkende beweging bij werkgevers. Steeds meer bedrijven overwegen te stoppen met hun pensioenfondsen. Ook gaan werkgevers - geleidelijk - hoe langer en meer over op BP-regelingen, want minder rompslomp en de risico's kunnen worden afgewenteld op de werknemer. ‘Ik hoor al geluiden van werkgevers die een stap verder gaan en pleiten voor een pensioentoeslag op het brutoloon en verder niets. De werknemer moet dan maar zien of hij via banksparen of een levensloopregeling zijn pensioen opbouwt. Of van zijn pensioenpremie een lcd-tv koopt.' Een groot risico waarschuwt Burggraaf. Beter is het om het pensioen te gebruiken om je positie als aantrekkelijke werkgever te versterken en in te zetten als wervingsinstrument.

Bron: Intermediar PW, 21 oktober 2008.

Geplaatst op 30-10-2008

Durven afwijken is goed voor creativiteit
Dennis van Ek - Investment Consultant

bron: FD Persoonlijk, 20 september 2008

Hij is niet beledigd door de opmerking dat hij er eerder uitziet als een free fighter of uitsmijter dan als een doorsnee actuaris. Dennis van Ek werkte inderdaad als portier en is tevens een fanatieke krachtsporter. Tegenwoordig geeft hij beleggingsadvies aan pensioenfondsen. Zijn karakteristieke kapsel - een kaal geschoren hoofd met in het midden een pluk lang haar dat strak naar achteren is gekamd - is onlangs geruïneerd door een kapper zodat hij nu even kaal door het leven gaat. Het zal een paar jaar duren voordat het haar weer in model kan worden gekamd.

Toen hij onlangs op televisie was om het financiële nieuws toe te lichten, waren de reacties op internet niet mis. Op een forum was een foto van hem te zien met beledigend commentaar. Het doet hem weinig. 'Lekker makkelijk: schelden vanachter je scherm. Ik ben 100% mezelf en doe geen moeite om in een bepaald plaatje te passen. De onverdraagzaamheid en intolerantie vind ik jammer.'

Klanten vragen hem soms naar de reden voor zijn kapsel, maar die is er niet. Van Ek vindt het een sportief kapsel dat hem leuk staat. Hij denkt dat collega's zijn uiterlijk tolereren omdat Mercer een internationaal bureau is met verschillende culturen en achtergronden. Maar een excentriekeling wordt alleen getolereerd als die zijn werk goed doet. 'Ik spreek voor Mercer honderden klanten in Londen en Parijs. Mensen kijken alleen door je uiterlijk heen als je een goed verhaal hebt.' Voor zover hij weet, heeft zijn uiterlijk Van Ek maar één keer een opdracht gekost. 'Na een presentatie zei de klant dat ik geen geloofwaardige gesprekspartner voor het bestuur zou zijn.'

Hij voelt zich thuis in de financiële wereld, maar net zo goed op een fitnessclub waar hij de enige blanke is. Van Ek houdt er niet van om op te gaan in subculturen waarbinnen mensen hetzelfde gekleed gaan of praten.

Een voormalig leidinggevende zei ooit dat Van Ek geluk had gehad dat hij had kunnen studeren want een leven als bouwvakker zou treurig zijn. Dat viel niet goed bij Van Ek. Zijn vader is bouwvakker, zijn moeder serveerster. Niets mis mee, want zo bijzonder is studeren nu ook weer niet, meent Van Ek. Hij deed zelf drie studies (toegepaste wiskunde, actuaris, beleggingsanalist). Hij leerde er overigens maar weinig over beleggen. Beleggingsadviseurs zouden meer hebben aan gedragsleer of massapsychologie, omdat beleggen emotie is en geen wiskunde.

Van Ek vindt het Nederlandse bedrijfsleven niet bijzonder creatief of spannend. 'Nagenoeg iedereen houdt zich aan de regels. Niemand komt in een korte broek op kantoor, ook al is het 35 graden.' De braafheid vindt hij jammer. 'Voor mij kan het niet gek genoeg zijn. Mijn principe is dat iedereen mag doen wat hij wil zolang hij niemand anders schade berokkent.'

Durven afwijken is goed voor creativiteit, is zijn overtuiging. 'Wie afwijkt van de norm, komt vaker met originele oplossingen. Op mijn werk ben ik de Willie Wortel. Voor creatieve oplossingen is het nodig om je geest open te zetten en je zo min mogelijk te beperken tot vaste denkbeelden en kaders.'

Geplaatst op 9-10-2008